SUNAY AKIN - ÇUKUR

Bilerek mi yanına
almadın giderken
başının yastıkta
bıraktığı
çukuru
Güveniyordum
oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin doğruluğu kadar
Beni senin gibi
bir de annem terketmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan
çukur

KEMAL HAMAMCIOĞLU- BİRİNİ PENCERE KENARINA ÇİÇEK KOYACAK KADAR SEV

Canım,

Birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sevmek lazım.

His boşluğu ve iç burkulması diye bir şey varmış.

Çok sevince anladım.

Hayat, o evde yerin yok diyor. Yerini bil.

Evdeki ve sokaktaki tüm savaşları kaybettiğim yerdeyim.

Hala güzel olduğunu bilmeden, güzel duranı seviyorum.

Ellerini takip ediyorum,
hala.

Elin ısısıyla kalbin ısısı birbirine ne yakınmış.

Kalp sıkışıyor, el buz.

Yüzümü yağmura uzatsam geçecek diyorum.

Geçmiyor.

Ev buz.

Anlamaktan yoruldum.
Sarılmaktan.

Sen, o evde – sarılmaktan korkanların en uzağında dur, olur mu?

Öyle birine aşık ol ki, her şeyi unut. Dans etmeyi hatırla.

Birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sev.

Çok sev. Çok küs. Çok barış.

Ellerini takip et sonra.

Ellerinde ne gördüğümü bulursan sonunda,
gülümse.

Güzel gülene aşık ol.

Aşık olursan bir gün benim kadar.

Yüzünü yağmura uzat…

Geçti, geçti desin biri.

Hiç geçmesin…

…

Artık senin de bir şiirin var!

                                                          KEMAL HAMAMCIOĞLU